Том Круз, Арьнолд Шварценеггерийг март: Яагаад Чоу Юнь-Фат кино урлагийн хамгийн агуу тулаант киноны жүжигчин бэ? гэсэн асуултад бид одоо хариулах гэж байна.
Хонконгийн жүжигчин Чоу Юнь-Фат найруулагч Жон Вүүтэй хамтран бүтээсэн цуврал кинонуудаараа тулаант киноны төрлийг үндсээр нь өөрчилсөн бөгөөд түүний гол нууц нь хатуу ширүүн чанар ба эмзэг, уян сэтгэлийг гайхалтайгаар хослуулж чаддагт оршдог юм.
Бүх цаг үеийн агуу тулаант киноны од гэж хэнийг хэлэх вэ?
Зарим нь гайхалтай уран хөдөлгөөн, амь тэмцсэн үзүүлбэрээрээ ялгардаг. Жишээ нь Хэцүү даалгавар цувралд тоглосон Том Крузыг нэрлэж болно. Харин заримынх нь гол онцлог бол булчинлаг бие бялдар байдаг. Булчинлаг эрчүүдийн хувьд 1980-аад оны Холливудын гурвал болох Арнольд Шварценеггер, Сильвестер Сталлоне, Жан-Клод Ван Дамм нарыг жишээ болгон дурдаж болно. Гэвч эдгээр ялагдашгүй мэт, бараг үхэшгүй мэт харагддаг баатруудын хажууд өөрийгөө төгс биш, жирийн хүн гэдгийг харуулахаас огтхон ч эмээдэггүй онцгой нэг жүжигчин бий.
Тэр бол Хонконгийн алдарт жүжигчин, олон улсад асар их нөлөө үзүүлсэн тулаант кинонуудын од Чоу Юнь-Фат юм.
Түүний домогт найруулагч Жон Вүүтэй хамтран бүтээсэн өндөр хэмнэлтэй хоёр кино болох Илүү сайхан ирээдүй (1986) болон Ширүүн цагдаа (1992) саяхан 4K хувилбараар дахин гарсан байна. Мөн гурав дахь кино болох 1989 онд бүтээгдсэн The Killer буюу Алуурчин өнгөрсөн амралтын өдрүүдээс АНУ-ын кино театруудаар гарч эхэлж байна.
Уг гурван кинонд Чоу тус тусдаа триадын гэмт бүлэглэлийн гишүүн, зарчимч боловч түргэн зан ааштай цагдаа, мөн гэмшилд автсан алуурчны дүрийг бүтээдэг. Эдгээр гурван дүрийн нийтлэг шинж нь түүний бүтээдэг дүр бүрт илэрдэг сэтгэл татам чанар болох хатуу ба эмзэг мэдрэмжийн хослол юм.
“The Chinese Cinema” вэбсайтыг үүсгэн байгуулагч, кино шүүмжлэгч Шон Гилман хэлэхдээ,
Чоу нь Жеки Чан, Жет Ли шиг гайхалтай акробат үзүүлбэрээр үзэгчдийг алмайруулдаггүй ч жүжигчний хувьд асар уян хатан чадвартай.
бөгөөд энэ нь түүнийг бусдаас ялгаруулдаг гэжээ. Тэрээр цааш нь Чоуг
Бёрт Ланкастер шиг биеийн хөдөлгөөнтэй, Ален Делон шиг cool, Кэри Грант шиг дэгжин, Жерри Льюис шиг хөгжилтэй — заримдаа энэ бүх чанарыг нэг кинонд зэрэг гаргаж чаддаг.
хэмээн тодорхойлсон байна.
Түүний хамгийн агуу бүтээлүүд нь яах аргагүй Жон Вүүтэй хийсэн хамтын ажлууд юм. Жон Вүү нь тулаант киноны урсгалд шинэчлэл хийсэн найруулагч бөгөөд кино шүүмжлэгч Дэйв Кер 2002 онд бичсэн нийтлэлдээ түүнийг
Галын хүч, хүний амь насны хохирлыг камерын өнцөг, монтажийн хэт туйлшрал дээр тулгуурлан, хурдан хөдөлгөөн, хэтрүүлсэн шинэ хэв маягийг бий болгосон.
гэж тодорхойлсон байдаг.
Кер мөн Вүүгийн кинонуудыг “буу барьсан балетчин” гэж нэрлэсэн бөгөөд “балетчин”-тай зүйрлэсэн тодорхойлолт нь түүний киноны тулаант хэсгүүдийг онцлоход хамгийн түгээмэл хэрэглэгддэг үг болсон. Удаашруулсан хөдөлгөөн, агаарт хөвөх мэт биетүүд, буугаа эргүүлэн буудах хөдөлгөөн — энэ бүхний тусламжтайгаар найруулагч хүчирхийллийн дунд ч гоо сайхныг олж харуулж чадсан байдаг.
Кер мөн “Сүүлийн жилүүдэд гарсан томоохон тулаант кинонуудын дунд Вүүгийн нөлөөг агуулаагүйг нэрлэхэд бэрх” хэмээн онцолж, Стивен Спилберг, Квентин Тарантино, The Matrix, Сэм Рэймийн Spider-Man зэрэг бүтээлүүдийг жишээ болгон дурдсан байна.
Хэрэв Вүү орчин үеийн тулаант киноны суурийг тавьсан бол Чоу түүний хажууд байж, шинэ цаг үеийн тулаант баатар ямар байх ёстойг харуулсан аж.
Энэ нь зөвхөн Вүүгийн кинонуудад бус, Ринго Ламын City on Fire (1987) зэрэг бүтээлүүдэд ч илэрдэг. Гилманы хэлснээр, “Тэр Вүү болон Ламын кинонуудын уран зөгнөлт мэт тулааныг өдөр тутмын бодит амьдралд буулгаж өгдөг. Тэр бол ихэвчлэн хүчирхийлэл, эмх замбараагүй байдлын дунд зөв зүйлийг хийхийг хичээдэг жирийн ажилчин ангийн Хонконг хүн байдаг.”
Чоу Юнь Фатийн хамгийн гайхалтай дүр
Чоу Илүү сайхан ирээдүй кинонд туслах дүр бүтээсэн нь түүний карьерт эргэлтийн цэг болсон бөгөөд түүний алдартай тайван байдал, дэлгэц дүүргэх чадварыг харуулсан.
Жишээ нь, тэр Маркын дүрд тоглож, гол дүрийн найз, триадын ахан дүүсийн нэгийн хувьд шатаж буй мөнгөн дэвсгэртээр тамхи асааж буй хэсгийг харахад л хангалттай.
Гэвч түүний жинхэнэ чадварыг бүрэн харуулсан кино бол 1989 оны Алуурчин кино юм.
Энэ кино нь Жон ах нэртэй триадын алуурчны тухай өгүүлдэг бөгөөд тэр өөрийн ажлаас аажмаар залхаж, эргэлзэж эхэлдэг. Нэгэн буудалцааны үеэр санамсаргүйгээр Женни нэртэй дуучин бүсгүйн нүдийг сохолсноор түүнд гэмшил төрж эхэлнэ. Удалгүй бид түүнийг нуруунаасаа сум авахуулж, өвдөлтөнд шаналж буйгаар хардаг. Түүнийг ингэж бие болон сэтгэл санааны хувьд шархалсан байдлаар эрт харуулснаар нэг зүйл тодорхой болдог нь тэрээр алуурчин ч гэсэн эмзэг сэтгэлтэй, энэ нь түүний ажилд тохирохгүй аж. Алуурчны энэ чанар нь гол дүрийг зайлшгүй сүйрэх хувь тавилантай гэдгийг ойлгуулна.
Тус кинонд Чоугийн бүтээсэн дүрийн нөлөө дараа үеийн олон кинонд илэрдэг, ялангуяа хүйтэн цуст алуурчин хүн чанараа олж буй тухай өгүүлдэг бүтээлүүдэд илүү харагдана. Киану Ривзийн John Wick цувралыг ч Вүүгийн буудлагын хэв маяг болон Чоугийн “action-hero cool” төрхийг хослуулсан гэж үзэж болно.
Гилман хэлэхдээ,
Тэр эдгээр киноны сэтгэл хөдлөлийн төв нь юм — ядарсан, уурласан, шархалсан хэрнээ хайр хүссэн хүн… гэхдээ хэзээ ч дуусашгүй сумтай.
Киноны нэг хэсэгт цагдаа Ли Ин (Дэнни Ли) түүний нүдийг ажиглаад “Чиний нүд их сэргэг… өрөвч сэтгэлтэй, хүсэл тэмүүллээр дүүрэн юм” гэж хэлдэг хэсэг бий. Киноны туршид үзэгчид түүний тайван байдал ба өрөвч сэтгэлийн хоорондох дотоод тэмцлийг хардаг. Тэр өөрийн хийж буй ажлын хор уршгийг ойлгож эхэлдэг юм. Түүнийг урвасан үед түүний нүдэнд нулимс цийлэгнэж, энэ мөч нь сумны шархнаас ч илүү өвдөлт мэт санагддаг.
Гэсэн хэдий ч энэ бүх сэтгэл хөдлөлийн дунд, буудалцааны ширүүн хэсгүүдэд Чоугийн биеийн хөдөлгөөн төгс, уян хатан байдаг нь түүний дүрээ гаргах гайхалтай илэрхийлэмж. Тэр шийдэмгий, дэгжин хөдөлдөг — жишээ нь, мотоциклийг давж үсрэнгээ агаарт байхдаа өөр нэг мотоциклийг буудаж дэлбэлдэг хэсэг ч бий.
Чоу өөрийн хатуу дүрүүдэд эмзэг чанарыг шингээхийн зэрэгцээ хошигнол, хөгжилтэй байдлыг ч хадгалж чаддаг байна. Алуурчин шиг эмгэнэлтэй кинонд хүртэл түүний наргианч байдал мэдрэгддэг, ялангуяа Ли Интэй маргалдаж, наргиж буй хэсгүүдэд тод харагддаг.
Кино шүүмжлэгч Елена Лазичийн хэлснээр, 1980-90-ээд оны үед Чоу нь Холливудын үеийнхнээсээ илүү “нийтэч, хэл амтай, хошигнолтой” дүрүүдийг бүтээсэн. Тэрээр мөн “Жан-Клод Ван Даммын гаргасан дүрүүд хатуу ширүүн биш ч Чоу шиг амьд, хөгжилтэй мэдрэмж өгдөггүй” гэж нэмж тодорхойлсон юм.
Түүнчлэн тэрээр “Сильвестер Сталлонег үзэх дуртай ч тэр үргэлж дүрдээ бүрэн автаж, таашаал авч байгаа эсэх нь тодорхойгүй байдаг гэсэн. Харин Чоу Юнь-Фат дүрдээ хувирахдаа үнэхээр баяртай байгаа нь мэдрэгддэг” гэжээ.
Хэцүү үе кино нь Чоу болон Вүүгийн тав дахь бөгөөд одоогоор сүүлчийн хамтын бүтээл бөгөөд Алуурчны дараагийн шат болж өгсөн. Энэ кинонд Чоу илүү ил тод сэтгэл хөдлөлөө илэрхийлэх боломжтой дүрд тоглодог. Түүний бүтээсэн цагдаа Текила нь Ах Жоноос ялгаатай нь дотоод сэтгэлээ нуух шаардлагагүй. Тэр илүү чөлөөтэй хувцасладаг, жишээ нь сул загвартай хүрэм, өмд өмсдөг бол Ах Жон үргэлж цэмцгэр костюмтай, үсээ гялалзтал тосолж, зассан байдаг. Мөн Текила анх буудалцаанд биш, харин жазз клубт кларнет тоглож байгаагаар гарч ирдэг.
Өнөөдөр Чоу болон Вүүгийн хамтын бүтээлүүд 1980-90-ээд оныхоос ч илүү тод, онцгой санагдах болсон. Учир нь орчин үеийн тулаант кинонууд хэрхэн өөрчлөгдсөнийг дүгнэвэл энэ нь бүр тодорхой харагдана.
Marvel кино ертөнцийн нөлөөгөөр өнөөгийн баатрууд бараг ялагдашгүй, төгс бие бялдартай, компьютер графикаар дэмжигдсэн дүрүүд болсон.
Харин Чоугийн бүтээсэн дүрүүд ийм үед жинхэнэ “эмчилгээ” мэт санагдах юм. Марвелийнхан супер чадвартай мэт харагддаг ч бодит, амьд хүн шиг мэдрэмж төрүүлдэггүй бол 80-аад онд Чоугийн бүтээсэн дүрүүд дотоод зөрчил, сэтгэлзүйн гүн гүнзгий байдлыг илэрхийлж, үзэгчдийг байлдан дагуулж чадсан байдаг.
.jpg&w=3840&q=75)
